Op een heerlijke ligstoel, in de schaduw op ons balkonnetje. Als ik zo lig met de beentjes gestrekt lijkt er niets aan de hand. Dat was wel anders toen ik net de trap afkwam, auauauauau!! Watje...

De benen moesten flink aan het werk de afgelopen twee dagen. Zaterdag spaarde de wind ons niet in Wijk en Aalburg en gisteren in de Ronde van Ronostrand moest het hele team knokken voor de overwinning van Andrea. Toch geeft het een geweldige kick dat ons wel gelukt is en dat Andrea zo sterk was om het af te maken! Dat ik zelf nog de 3e plek mee kon pakken was absoluut niet in me opgekomen.

De benen voelde zo slecht en ik kon niet meedraaien in de waaier zoals ik zou willen, het om de beurt demarreren deed zo'n zeer, maar blijkbaar ben je dan toch niet zo leeg als je denkt. Toen Andrea uiteindelijk samen met de Nieuw-Zeelandse Rachel Mercer wist weg te komen en te blijven konden we in het achtervolgende peloton bedenken hoe wij de de finale zouden aanpakken. Een treintje werd het niet meer, maar Monique en ik wisten elkaar nog wel te vinden en konden zo naar de 3e en 4e plek sprintten.

Ik durf nog niet aan de wedstrijd van vanmiddag te denken, het districtkampioenschap. Ik denk dat ik ga proberen ontspannen in de groep mee te draaien, want ik kan nou niet zeggen dat ik me fit voel, hahaha! Gelukkig hebben we de verse benen van mijn ploeggenoten, Chantal, Marlijn, Lucinda en Suzanne zijn er vast klaar voor.