Ik vraag het mezelf steeds weer af, waarom zie of denk je tijdens de wedstrijd soms ineens aan iets totaal anders? Opeens zie je wat langs de kant wat er helemaal niet toe doet of denk je aan iets wat niets met de koers te maken heeft. Kijk ik opzij, hijgend en puffend, denk ik opeens, wat staat dat paard daar treurig in dat weiland. Waarom die onderbreking van mijn concentratie dan nodig is weet ik niet, maar nut kan het toch niet hebben?

Rij ik in de koers met een groepje vooruit over een weg waar ik vaak train wanneer ik bij mijn ouders ben, denk ik ineens, is dit wel een wedstrijd? Of ben ik aan het trainen? Wat zal ik de volgende keer denken als ik over deze weg fiets? Naja, écht iets om je druk over te maken als je in een kopgroep zit. Zonde van de energie.

Rijden we in de kopgroep volle bak over een smal weggetje, ik kan het net bijhouden, denk ik opeens terug aan een training over dezelfde weg. Toen zagen we daar 3 oude vrouwtjes lekker gezellig samen cruisen in hun electrische rolstoelen. Dat je hersenen die informatie überhaupt opslaat is vreemd, maar dat die informatie ook nog eens op komt borrelen bij een hartslag van 190???? Compleet zinloos.

Gelukkig kan ik het overgrote deel van de tijd wel bij de les blijven en reed ik goed gisteren. Ons hele team was lekker bezig en we lieten zien dat we ook zonder communicatie elkaar goed verstonden. Helemaal te gek dat Chantal het af kon maken, dat is een mooie beloning!

Weer even bijkomen nu en op naar het weekend waar ik zaterdag van start ga ik in de Omloop van Stadshagen in Zwolle. Exloo laat ik aan mij voorbij gaan, ik moet niet teveel willen. Het is te gek dat het zo lekker gaat en dat wil ik graag vasthouden!