Het is bijzonder hoeveel mensen plezier aan het wielrennen kunnen beleven. Een Ahoy vol met mensen die het wielrennen toejuichen! Zeker de finale avond is altijd een groot feest, helaas moest ik die missen dit jaar.

In mijn vorige stukje hebben jullie kunnen lezen hoe de eerste dag verlopen was. Maandagavond was ons tweede avond en over deze avond zal ik het maar niet te lang hebben. Ik wens vooral Eva Heijmans heel veel sterkte, ik hoop dat haar sleutelbeen snel geneest en ze weer snel op de fiets is te vinden! Het was een chaotische koppelkoers waar we allemaal veel van hebben kunnen leren.

Dinsdagavond lieten de dames echter zien dat een koppelkoers ook beter kan! Kirsten Wild en Vera Koedooder stegen weer hoog boven de rest uit en waren niet te kloppen. Ik voelde mij die dag niet goed, ik moest erg hoesten en was zweterig. De finale dag moest ik dan ook afzeggen en ziek mijn bedje inkruipen. Gelukkig kon mijn koppelmaatje Suzanne wel rijden doordat ook Andrea Wolfer zonder koppelmaatje was komen te zitten. Kirsten en Vera gingen verdiend met de eindoverwinning naar huis.

Ik ga zorgen dat ik snel weer beter word zodat ik mijn trainingen voor het wegseizoen weer op kan pikken.