“Wie slapen op deze kamer?”, vraagt Leontien terwijl we naar finale sprint kijken van Willy Kanis op tv. “Lucinda en ik”, antwoord Josien. “Nou, jullie hebben geluk, want als ik op kamer 36 sliep dan won ik altijd!” lacht Leontien, “dus dat beloofd wat voor morgen!” En alsof dit teken nog niet genoeg was, was er grote hilariteit in de camper toen ploegleider Michael met rugnummer 36 in zijn hand stond. En laat dit nummer nu voor Lucinda zijn….

Het moraal voor deze Dolmans hevelland Classic was dus al goed toen we de camper uitklommen, maar kreeg nog een finale stoot toen we onze BeOne-fietsen zagen staan met de supermooie nieuwe Dura-Ace wielen met hoge velg. Je zou bijna vergeten dat er ook nog geraced moest worden!

In 88km vlogen we door het Limburgse Heuvelland, met onder andere 3x de bekende Cauberg. Josien wist tot twee keer toe het peloton flink te pijnigen door vol overgave met enge snelheid om hoog te rijden! Marlijn ontsnapte met Liesbeth De Vocht aan het peloton, maar zij werden helaas teruggepakt. Toen was het tijd voor Lucinda om zich vast te bijten in de finale ontsnapping van de dag. Met Liebig en Elemans reed ze weg om vervolgens haar twee medevluchters op de Cauberg achter te laten en solo over de streep te komen in Sibbe!

Voor mij betekende de wedstrijd 1 ding: pijn. Maar de overwinning van Lucinda doet dat heel snel vergeten en geeft weer een boost om er ook de volgende keer weer vol voor te gaan! Op de weg naar huis kregen we de uitslag van de wereldbeker in Italie te horen, waar onze ploeggenoten Andrea, Chantal en Monique waren gestart. Vos heeft gewonnen, Chantal werd 8e en Andrea 12e !!!