Het evenement waar ik erg naar uitgekeken heb is op een teleurstelling uitgelopen. Het plan was om met de Nederlandse dames t/m de 7e ronde vaart te maken om zo het kaf van het koren te scheiden. Maar eigenlijk ging het, bij mij dan, voor de start al mis.

Met het inrijden draaide ik de finishstraat weer op. Het had lekker geregend en de weg was nog nat. Ik ontweek daarom de witte haaientanden, die dan zo lekker glad kunnen zijn. Helaas was het zwarte asfalt nog gladder en ‘klats!' daar lag ik dan. Tijdens de wedstrijd vielen er nog meer rensters op die plek en werd dat deel van het parcours afgesloten. Ik had me niet echt bezeerd, maar aan de spierpijn vandaag te voelen in mijn schouders en nek was het toch een beste klap.

De eerste ronde over het mooie rondje verliep redelijk, maar in de tweede ronde was het feestje al voorbij. Mijn ketting brak op het klimmetje. Ik kreeg de trainingsfiets van Loes Markerink, waarop ik verder kon nadat het zadel een halve meter omlaag was gezet. Na een hele flinke inspanning en doordat de meiden het tempo zoveel mogelijk lieten zakken kon ik uiteindelijk weer aansluiten, maar helaas had het me teveel kracht gekost.

Nota bene in de afdaling, waar ik door mijn val actie een beetje schrik voor had gekregen, moest ik een gaatje laten. Beneden werd er tempo gemaakt en ik was nog niet hersteld genoeg, helaas pindakaas.

Elise van Hage wist in de 7e ronde weg te rijden vanuit het kleine groepje dat nog over was. Ze hield stand tot het eind en is de nieuwe wereldkampioen studenten! Chantal Blaak eindigde als tweede en Annemiek van Vleuten werd derde.

Het was een leuk en gezellig weekend, maar sportief gezien had ik me er heel iets anders van voorgesteld. Jammer.