Vorige week moest ik toezien hoe enkele ploeggenootjes vetrokken naar Mallorca, ik kon het helaas niet maken me een hele week van het project op de TU te ontrekken. Gelukkig was een lang weekend wel mogelijk en dus vertrok ik met mijn vriend en mijn broertje Paul naar de heuvels rond Malmedy.

Naast de goede krachttraining die de steile hellingen opleveren was het ook lekker om weer hoogtemeters te overbruggen met het oog op enkele wedstrijden in april waarbij dat ook moet gebeuren. De eerste dag moet de spanning nog op de benen worden gezet, maar al snel voelde het goed aan. Het ging al weer beduidend beter als vorig jaar, ik kon me beter vastbijten in een goede snelheid.

En het allerbeste van een trainingsweekend is dat je verder niets anders hoeft (naast eten en slapen dan natuurlijk). Je kan je volledig concentreren op je training, om vervolgens na een warm bad niets te doen.

De laatste dag hebben we een deel van de Ronde van Vlaanderen gekraakt! Hiervoor moesten we wel omrijden, maar dat zijn die heerlijke kasseienstroken dubbel en dwars waard. Mijn benen wilden niet echt meer lekker, toch had ik het niet willen missen. Het idee dat de profs hier binnenkort weer overheen denderen, alleen waarschijnlijk niet met zo'n mooi zonnetje als wij hadden, is zeer goed voor het moraal.

Eenmaal thuis moest er weer hard gewerkt worden. Volgende week reis ik met mijn Delftse mede-studenten naar onze Ierse teamhelft in Belfast. Daar moeten we onze concepten presenteren en zullen we onder vuur worden genomen door de docenten. In Belfast hebben ze een betonnen baan en ik heb daar wel met een paar renners afgesproken. Hopelijk vind ik daar ook echt nog tijd om even op een fiets, dan wel spinningbike te stappen, en anders wordt het een verplichte rustweek. Dat kan ook nooit kwaad.