Het typt een beetje vervelend als je je onderarmen niet op je bureau kan leggen. Maar ja, dan moet je wielrennen ook maar niet als sport uitoefenen. De meerdaagse startte donderdag met een proloog. Deze kwam ik nog zonder kleerscheuren door, maar in de tweede etappe was dat snel over.

Vanaf de markt in Middelburg vlogen we met de wind in de rug de ronde in, het tempo lag lekker hoog. Na 20km zat ik goed midden voorin, was het tempo even iets minder en dat zag ik als een moment om even een slokje te nemen. Op het moment dat ik een hand van het stuur haal knal ik over iets heen wat op de weg ligt. Mijn fiets krijgt een enorme zwiep, ik probeer nog te corrigeren, maar al snel word ik met dik in de veertig per uur tegen het asfalt gekwakt. Klats, boem, iedereen over me heen, auw, *%$##$%^&$**!!?&@*!!!

Een beetje dizzy kruip ik aan de kant, blijkbaar heb ik met mijn hoofd ook wat geraakt of iets heeft mijn hoofd geraakt. Anyway, dat was dan de Ster voor mij, ik word afgevoerd in het busje. De tweede en derde etappe werd gewonnen door Ina Teutenberg.

De derde etappe zat ik opgelapt en ingezwachteld bij Angela in de ploegleiderswagen en volgde zo de koers. Pffff, dat is soms nog spannender dan in de koers zeg. Op de Oosterscheldekering was een valpartij en dan heb je zo met die rensters te doen! Je zou ze wel terug willen duwen naar het peloton! Later in de koers wist Esther Kortekaas nog weg te komen met een renster van Swift. Zij vielen terug in een grotere kopgroep waar ook Hilde van Slochteren in zat. Even leek het erop dat deze 14 rensters weg zouden blijven, maar het peloton wist het gat toch te dichten en zo eindigde ook de 3e etappe in een massasprint.

De Ster is voor mij niet goed afgelopen. Allebei mijn ellebogen zwaar gehavend, schaaf en brandwonden van banden op mijn onderarmen, mijn knie weer kapot, een gigantische bloeduitstorting op mijn linker dij en een klein hoofdwondje. Al mag ik blij zijn dat ik niets gebroken heb. Hopelijk geneest het allemaal een beetje snel en kan ik zaterdag op het NK nog lekker rijden. Gelukkig was het wel erg gezellig met het team, meiden en ploegleiding bedankt!

P.S.: Kirsten, de eerste schetsen van de supersonische paraplu zijn gereed. Naast de transparante, winddichte, verkoelende coating heb ik ook maar een anti-juryauto vezel geïmplementeerd.