Met een paar nieuwe hardloopschoenen op zak was ik helemaal klaar voor het ingekorte trainingsweekend dicht bij huis. Vanuit Van der Valk hotel Ridderkerk konden we zo achter Josien aan de mooie weggetjes op in de buurt. Haar geboortedorp ligt daar vlakbij en kende de omgeving dus op haar duim.

Het was flink koud, dus probeerde we de vaart er een beetje in te houden. Intussen werd de sfeer ook wat losser, iedereen begon duidelijk aan elkaar te wennen. Het is alweer het derde trainingsweekend en ook de weekenden tussendoor is er veel contact, zo hebben we ook 2x met een groepje hardgelopen rond de Rottemeren.

Eenmaal terug na een mooie training van 3.15 uur stortten we ons weer als jonge wolven op het avondmaal. Ik dacht altijd dat ik als enige zo ongelooflijk ongeduldig op het eten kon zitten wachten, smachtend uitkijkend naar elke ober of hij misschien óns eten in zijn hand had. Watertandend keken we het eten van het bord van onze buren! Wat zijn die wielrensters toch hopeloos, hopeloos gek op eten. Logisch ook natuurlijk met al dat getrain.

De volgende ochtend ontwaakte ik na een beroerde nacht, mijn buik was het duidelijk ergens niet mee eens en had me flink wakker gehouden. Hardlopen ging daarentegen best goed, maar dat kwam natuurlijk door mijn nieuwe hardloopschoenen. Ik liep op wolken, haha! 'S Middags moest ik helaas wel afhaken voor de middagtraining, ik voelde me slecht. De rest van de dames gingen er wel voor en maakte weer een mooie rit van 3 uur.

Vanavond heb ik mijn nieuwe baanfiets opgehaald, ik kan er alleen maar kwijlend naar zitten kijken! Hopelijk kom ik na dat gestaar nog aan fietsen toe, hij is echt gaaf. Aankomende NK zal ik er mijn eerste wedstrijd op rijden, maar eerst ga ik hem donderdag eens testen. Ik kan niet wachten!!!!