Nooit gedacht dat ik aan dit evenement of een ander hardloop evenement zou mee doen. Hardlopen is nooit mijn sterkste punt geweest, niet dat ik het niet kan, maar ik ben natuurlijk niet voor niets gaan wielrennen. Toch ben ik aangenaam verrast en gaf het echt een kick!

Met een aantal meiden van het nieuwe team van Michael Zijlaard en Michael en Leontien zelf deden we mee. Het was een onderdeel van onze training en een leuke happening! Met een beetje angst keek ik er naar uit, 15km is een eind en veel getraind had ik nog niet. Hoewel Leontien zei dat we het best in 1.30u konden lopen, had ik meer 2 uur in mijn hoofd.

In een gigantische mensen massa liep ik de eerste 10km samen met Marit, Josien en Suzanne op. Leontien zat in een ander startvak en liep veeeel harder dan wij. De kilometers gingen tot mijn verbazing best snel voorbij en bij kilometer 11 begon ik erin te geloven dat het helemaal niet zo'n drama ging worden!

Marit en Josien gingen wat versnellen, ik bleef nog even bij Suzanne. Met nog 3 km op de borden durfde ik ook wat te versnellen en kon ik doortrekken tot het eind. De laatste kilometer leek zelfs bijna een sprint?! En op de streep had ik een tijd van 1.31.29! Voor een hardloper een lachertje, maar ik had het echt niet verwacht.

Leontien liep een super tijd van 1.06.54, ongelooflijk hard! Ook Irene is een waar hardlooptalent, ze liep het in 1.10! Natuurlijk moet ik vandaag wel weer wat spierpijn verduren, maar het is gelukkig al niet meer te vergelijken met de spierpijn van vorige week.