Een hal vol met dames, druk met rollenbanken in de weer en gediscussieer over welke kleur shirt het mooiste is voor de koppelkoers. Om half vijf luidde het startschot voor de 1000m, een afstand die zelden door dames gereden wordt en daarom lastig in te schatten is. Met een tijd van 1.16.55 eindigde ik 2 tienden achter Anne Eversdijk op de 3e plek. Chantal Blaak won het onderdeel.

Ik kon nog net mijn stuur verwisselen, of eigenlijk net niet, want ik moest de baan alweer in voor de afvalkoers. Deze ging dan ook niet echt lekker en eenmaal met 3 rensters over had ik het helemaal gehad en liet ik het lopen. Een 3e plek.

Ook nu was het een race tegen de klok om mijn wielen te wisselen voor de 1e serie koppelkoers. Nina Kessler en ik konden in het wit de koers in. Al snel trokken Elise van Hage, koppelend met Suzanne van Veen, de vaart erin. Ondanks een gemiste aflossing konden Nina en ik mee en zo de wedstrijd spannend houden. Afgelopen dinsdag had ik samen met Nina op het koppelomnium voor mannen in Alkmaar afgekeken hoe zij de laatste rondes aanpakte. Een precies zoals hen loste wij anderhalve ronde voor het eind af en probeerde ik nog het gaatje naar Elise van Hage te dichten. Dit lukte niet meer, maar met een 2e plek waren we ruim voor de rest gefinisht! De eerste vier zouden doorgaan naar de finaleronde, tenminste dat dachten we.

Vanwege een regel die voor deze dag was bedacht (niet aflossen in de laatste 2 ronden) werden we gediskwalificeerd! Een overdreven zware straf. Dit zou voor de veiligheid zijn, dat er achter ons een gat zat van 30 meter op de rest maakte verder niet uit. En zonder rondebord werden wij geacht wel te weten in welke ronde we zaten? Een domper dus. Helemaal bizar was het dat er ook in de regels staat dat je (vanwege de veiligheid) niet met een dicht achterwiel mag rijden tijdens deze koers, deze rensters werden echter niet gediskwalificeerd!! In de 'speciale' regels staat uberhaubt niets over een strafmaat vermeld. Om nog maar te zwijgen over echt gevaarlijke acties als passeren onder rood, uit koers onder blauw rijden, en het hinderen van een koppel tijdens aflossingen. Iets wat vele malen gebeurde maar niet door de incapabele jury werd opgemerkt, terwijl daar nu net wel diskwalificatie of een ronde achterstand als strafmaat op staat. Er werd gemeten met twee,...nee drie maten, en Nina en ik waren daarvan de dupe. Zelfs nadat veel mensen de jury gewezen hadden op deze 'vergissing' vond men het niet nodig op het genomen besluit terug te komen. Terwijl men wel toegaf dat wij eigenlijk wel gelijk hadden.

Nina en ik werden nog wel toegelaten tot de troost finale, waar we dan ook de rest op een ronde reden en de meiden in die finale dus ook niet hun eigen race konden rijden. De finale ronde werd knap gewonnen door Elise van Hage en Suzanne van Veen voor Kelly Markus met Lotte van Hoek en Sissy van Alebeek met Regina Bruins.

Tussen de koppelkoers door kreeg ik de kans mijn frustratie om te zetten in snelheid op de 3000m achtervolging. Mijn streven was rondes laag in de 16s te rijden met enkele net in de 15s. Vanaf de start lukte dit goed, ik reed bijna alles in de 15s en kon het vasthouden! Ik verbeterde mijn PR met 4 seconden naar 4.01.43! Chantal Blaak bleef me ruim voor, maar ik was in mijn nopjes met deze verbetering.

De bijzondere beslissingen van de jury zijn hopelijk eenmalig, Carolien van Herrikhuyzen kennende zal ze dit ook niet meer laten gebeuren. Zij fietste lekker mee en had besloten zich niet meer met de organisatie te bemoeien die dag. Niettemin is het heel goed dat er iets dergelijks voor de dames wordt gedaan. Er kwamen toch 42 deelneemsters opdagen en dat is een record. En natuurlijk doen alle vrijwilligers hun best en groeit ook hun ervaring alleen door te doen. Mijn PR maakte de dag goed. Maar het feit dat de organisatie, mensen met wie ik al twee jaar train en samenwerk, ook na de wedstrijd niet even de moeite nam om met mij persoonlijk van gedachten te wisselen was misschien wel de grootste teleurstelling.