Vorig jaar was dit mijn eerste klassieker, super nerveus stond ik aan de start met maar 1 doel: uitrijden! En ik reed hem uit op een 23e plaats, ik was trots maar daarna wel 2 maanden totaal gesloopt. Dit jaar voelde het heel anders, nu stond ik relaxed aan de start met wat stijve benen van de klassieker die ik de dag ervoor al had gereden. Nu stonden er allemaal bekende rensters om me heen, vorig jaar was ik er net achter wie Suzanne de Goede was.

De naturalisatie was 5 km, zenuwachtig en vooral irritant. Maar toen de wagen vooraan weg reed kon het eindelijk beginnen. Tot aan de verzorging ging het er vrij rustig aan toe, verschillende meiden probeerden natuurlijk weg te komen, maar DSB, Therme en AA wisten elkaar steeds terug te halen. En anders is er nog Sissy van Alebeek die ook heel wat werk opknapte. Zelf hield ik me vooral rustig en probeerde voorin te blijven.

De eerste keer dat we de weg van de verzorging opreden werd er flink doorgetrokken, de wind schuin van voren zorgde ervoor dat alles op een lint werd getrokken. Ik moest flink bijten om het wiel te houden, maar zag toch een gaatje ontstaan en zag dat ik wegzakte! Toen ik omkeek zag ik tot mijn verbazing dat het peloton in tweeën was gebroken en dat er achter mij een gat van 200 meter zat! Het zou toch niet gebeuren dat ik het hier verprutste!!

Mijn benen fluisterde, of nou ja, schreeuwde me dat ze toch echt even niet meer konden en ik liet me terugzakken naar de tweede groep. Daar kon ik weer even op adem komen en met de groep weer aansluiten bij de voorste groep, gelukkig! De rest van de koers voelde zwaar en ik probeerde me zoveel mogelijk te verstoppen en te sparen. Toen ik hoorde dat het nog maar 10 km was voelde ik me een stuk beter. Helaas voor mij waren er al drie vooruit, maar niettemin was ik klaar voor de sprint. Ik probeerde zonder in de wind te komen naar voren te rijden en wist daar mijn plek te handhaven.

Naast me zag ik de meiden van AA, vlak voor de laatste rotonde sprong Kirsten Wild weg en ik sprong direct achter haar aan. Ik kon naar haar wiel toe rijden en bleef in haar wiel zitten. Ik was te verbaasd om maar een poging te doen om er langs te komen, ik zat in het wiel bij Kirsten Wild! Joehoe! Het leverde een 5e plek op, mijn beste resultaat tot nu toe en ik ben er onwijs blij mee!

Andrea Bosman won de koers in de sprint van Pauline Brzezna en Moniek Rotmensen.

1 Bosman Andrea
2 Brzezna Pauline
3 Rotmensen Moniek.
4 Wild Kirsten
5 Wagtho Lianne
6 Knetemann Roxanne
7 Groenveld Josephine.
8 Koedooder Vera
9 Veghel Sandra van
10 Spijkerman Bertine

Foto's: Rudie Ottens, Andre Weening