Voor een reeks van criteriums en een UCI koers mocht ik mee met het Engelse Trade Team Rapha Condor. Zondag was een los staand criterium in het Luxemburgse Ell, om vervolgens door te reizen naar Frankrijk voor de 3 Women Cycling Criteriums. Deze lagen verspreid over Frankrijk, wat elke dag een reis van ongeveer 4 uur opleverde. Een van de zogenaamde criteriums was eigenlijk een UCI 1.2 wedstrijd en zorgde voor een extra mooi parcours.

Zondag 2 september

Eigenlijk is een rondje van 9.5km geen criterium meer te noemen, maar wat maakt het eigenlijk uit. De benen moesten duidelijk weer wennen aan wegen die op en neer gaan en elke ronde ging ik me beter voelen, helaas kwam het te laat voor de eerste aanvallen. Een groepje van 7 rensters reed weg op de klim en met een groepje van 6 zette we de achtervolging in. De kopgroep haalde we niet meer in, maar na het aantrekken van de sprint door Nina Kessler won ik de sprint van het groepje. Een 8e plek. Rachel Heal de Engelse gastrenster van Rapha maar normaal rijdend voor het Amerikaanse Webcore Builders won de wedstrijd, Rapha-renster Catherine Hare werd tweede.

In het franse plaatsje Chateaudun hadden ze beter begrepen hoe een criterium eruit zag. Een rondje met 6 bochten en een finish berg op moest zo'n 40x worden afgelegd. Het franse publiek zorgde voor heel wat sfeer en met alle foto's die er gemaakt werden ging je bijna denken dat je prof was. De Russin Bubnenkova domineerde met haar ploeg Fenix de wedstrijd en reed met een groep van 7 weg, o.a. met Rachel. De helling van de finishstraat verteerde ik behoorlijk goed en kon zo het peloton volgen. Tot frustratie van Nina probeerde rensters ook weg te springen in de afdaling, wat natuurlijk nooit lukte. Met nog enkele rondes te gaan spraken Nina en ik af dat als het uit zou komen ik de sprint voor haar zou aantrekken. Het laatste stuk naar de finish was behoorlijk lang en liep flink op. De Chinezen van het team Giant hadden hun treintje gereed en waren klaar om hun sprinter te lanceren. Met Nina in mijn wiel haalde ik ze in en probeerde zo hard mogelijk naar de streep te rijden. Waarschijnlijk had ik iets langer moeten wachten, toen ik volliep kon Nina nog over me heen komen, maar helaas ook nog wat andere rensters zodat we niet de sprint wonnen. Het was wel een goede oefening en Nina werd alsnog 4e in de sprint, ik daarachter iets van 9e . Weer een top 20 klassering dus!

De UCI wedstrijd werd gehouden over 4 rondes van zo'n 20km met o.a. een helling van 6km. Mijn doel was zo lang mogelijk mee te gaan. Het begon helaas iets minder omdat ik zo (on)handig was om op driekwart van de helling verkeerd te schakelen zodat mijn ketting eraf liep, erop schakelen wilde niet en ik moest dus afstappen om hem erop te leggen. Intussen fietsen ze natuurlijk lekker door en moest ik als een gek terug harken! Bovenaan wist ik weer aan te sluiten, te gek dat ik niet gelost werd en zelfs terug kon rijden! De tweede keer brak het peloton in tweeën op de helling, nou ja, 13 rensters wisten weg te rijden. Catherine zat erbij, Rachel kon er niet meer bijkomen en bleef ertussen hangen. Intussen was ik aan het vechten voor mijn plaats in het peloton. Tot mijn verbazing ging het goed en vroeg ik me af of dat het effect van de afgevallen kilo's was. In de sprint werd ik 4e van het peloton, mijn beste plek tot nu toe, een 16e plek op een UCI wedstrijd! Catherine werd heel netjes 6e en scoorde daarmee UCI punten.

De vermoeidheid begon op te spelen, de lange reis naar Clermont Ferrand deed niet echt goed (Video impressie ). In een spannende rit door de stad reden we richting de Puy de Dome, aan de voet lag het parcours. Na een ronde over het parcours vroegen we ons af of dit een geintje was. Het was een lange helling omhoog, boven aan 20 meter vlak, de afdaling, een bijna 180 graden bocht en weer terug omhoog. En dat 46 keer! Vanaf de start vlogen ze erin, volle bak omhoog. Aiaiaiai, dat deed zeer. Het peloton brak in 10 stukken, ik reed in een groepje van 6. In totaal reden we in het criterium 950 hoogtemeters! Een hele goede interval training, de uitslag is er echter nog niet, daar is de jury nog wel even zoet mee.

Ik ben blij dat het klimmen beter ging, het is een goede voorbereiding op volgende week, de Tour de l'Ardeche.