De overgang naar de baan is nu echt een feit, het eerste testmoment is geweest. Het was goed te merken dat ik een wegseizoen achter de rug heb. De explosiviteit is wat afgenomen en mijn inhoud is groter geworden. Er werden 3 testen gedaan, een 250m met vliegende start, een 500m staande start en een achtervolging (3km).

De dag verliep nogal chaotisch, weinig duidelijkheid over wanneer je nou aan de beurt was, wanneer moest je warm zijn? De 250 meter en de 500 meter voelde traag aan, maar waren wel sneller dan mijn tijden op de testdag van vorig jaar. Mijn tijd op de 250 meter ging van 16.89s naar 16.49s en mijn tijd op de 500m van 40.22s naar 40.07s. Schaatsster Agnes Ronner was duidelijk de explosiefste van alle vrouwen en haalde een 1e en een 2e tijd binnen.

Toen was het tijd voor de achtervolging, het onderdeel waar ik vorig jaar geen aandacht aan heb besteed maar dit jaar zeker een doel is. Het sluit beter aan bij het duurwerk van de weg en ik grijp de kans aan om mijn tijdrit op deze manier te verbeteren. Goed leren je grenzen op te zoeken en vlak te rijden.

Ondanks het koud op de fiets klimmen door het zoveelste misverstand was ik klaar voor de 3 km achtervolging. Het moest helaas zonder opzetstuur gebeuren, dit om de tijden beter te kunnen vergelijken tussen iedereen o.i.d. .Mijn start verliep wel ok en gelijk zat ik op mijn geplande rondetijd van 20s. Aan de kant stonden Barend Huveneers en EJ om me de tijden door te geven. Het lukt goed om rond de 20s te blijven, alleen de laatste 4 ronden liep het op naar 20.4s. Dit gaf een eindtijd van 4:05:94, prima dus!

Vergeleken met vorig jaar was dat een verbetering van 13.9s, ofwel 5.2%! Mijn doel is onder de 4 minuten rijden komend NK en daar ga ik bij de Amici della Pista hard aan werken.