In het noodweer reden we zondagochtend vroeg met de ploegleiderswagen en de nieuwe bus richting Deerlijk, Belgie. De fietsen waaide bijna van het dak af en wij vroegen ons af waar we nou helemaal mee bezig waren. Maar goed, Jos Jongerius vertelde ons dat regen en wind hoorde bij een klassieker en daarmee moesten we het doen.

Ik keek erg uit naar de wedstrijd, ik heb het gevoel te zijn verbeterd deze winter en wilde dat nu wel eens testen. Natuurlijk was dit niet de beste wedstrijd voor deze test, aangezien deze koers wel erg zwaar is en er geen misselijke ploegen aan de start staan. Bij elkaar stonden 165 rensters klaar om de 6 hellingen en 6 kasseienstroken aan te vallen.

Bij de start stond ik redelijk vooraan, ook na de neutralisatieronde was ik niet ver teruggezakt. Op de video zie je dat bij de 1e doorkomst na de start al enige rensters bijna gelost waren. Het lukte goed om naar voren te rijden, niet alleen aan de zijkanten, maar ook in het midden van het peloton. Helaas werd er wel erg zenuwachtig gereden, veel gerem en geslinger. De eerste valpartij was aan de linkerkant, gelukkig zat ik rechts. De tweede valpartij ging bijna over de hele voorste linie, gelukkig zat ik net uiterst links en kreeg ik alleen nog maar een stuur in mijn bovenbeen die er voor zorgde dat ik de rest van de koers met een ontbloot rechterdijbeen mocht rijden.

Na 60 km kreeg ik het al zwaarder, ik vond het lastig om genoeg te drinken en te eten omdat je zo op de renners en het parcours met de vele richeltjes moest letten. Het peloton was inmiddels flink uitgedund en ver terugzakken was er dus niet bij, al snel reed je achteraan. Na een kasseienstrook kwam ploeggenoot Petra Dijkman voor me zwaar ten val, ik schrok erg, kon haar net ontwijken, maar kon niet meer bij het peloton aansluiten. Samen met een groepje kwam ik erachter te rijden, nu was de enorme wind pas echt voelbaar.

Na 80 km kwamen we in Deinze aan waar nog 3 plaatselijke rondes van 17 km zouden worden gereden. Helaas haalde de wedstrijdleiding iedereen die daar achter het peloton reed uit de wedstrijd. Alleen Inge Klep en Linda Schepers zaten van Restore – EBH advocaten nog in het verder alleen maar uit Trade Team dames bestaande peloton. Uiteindelijk moest ook Linda het peloton verlaten maar wist nog heel knap te finishen. Inge wist tot de laatste paar honderd meter de snelste meiden te volgen. De wedstrijd werd gewonnen door Mie Bekker Lacota van Flexpoint.

Ik ben best tevreden over de wedstrijd, op de hellingen zakte ik niet terug en ook de kasseienstroken gingen goed. Voorin rijden en naar voren rijden ging best soepel, maar aan het eten en drinken moet ik meer aandacht besteden.

foto's: Davy Rietbergen