Oktober is een vreemde maand, de zomer is echt voorbij en veranderingen staan voor de deur. Misschien werkt de herfst het veranderlijke gevoel wel in de hand of is het juist precies andersom?

De rustperiode zorgt ervoor dat ik meer tijd in mijn studie kan steken. Heerlijk om eens niet in een tweestrijd te zitten, leren of trainen? Je voelt altijd de druk van beide, je weet dat je niet beide perfect kan doen en toch streef je ernaar. Deze zomer maakte ik mijn keuze voor mijn master, de richting waarin ik wil afstuderen. Het is Aircraft Design geworden, dit sprak me al lang het meest aan. Mensen associeerde de naam “Aerospace Engineering” vaak met astronaut worden, waarschijnlijk ben ik nu ook van die vraag af. Vliegtuigen ontwikkelen/ontwerpen ligt meer in het voorstellingsvermogen.

De eerste weken was inkomen, ik keek op tegen een paar zeer theoretische wiskundige vakken. Maar al snel kreeg ik er weer meer schik in door andere vakken die weer heel interessant waren. Daarbij kreeg ik te horen dat ik waarschijnlijk mee mag doen met het Internationale Ontwerp Synthese project, dat samen wordt gedaan met Ierse studenten. Een erg leuk vooruitzicht, de start is al in januari, ik heb er erg veel zin in!

Op de TU krijg ik ook steeds meer reacties van hoogleraren/professoren, ze weten dat ik aan wielrennen doe en zijn geïnteresseerd. Er zijn veel wielerfans onder de ingenieurs! Mijn master begeleider Ronald Slingerland vroeg zich af hoe ik mijn ketting schoonhield en opende de discussie in hoeverre gewicht nu uitmaakt op het vlakke. Breek vliegtuigingenieurs de bek niet open over gewicht!

Afgelopen vrijdagochtend zat ik op de fiets naar college en haalde Ronald Slingerland in, hij had een lekke band. “ Dat ziet er niet goed uit!” , zei ik tegen hem. Hij antwoordde lachend: “Als je het over mijn band hebt niet nee, maar als je het over mijn conditie hebt dan valt het wel mee hoor!” Hij was nog net op tijd voor zijn college. Zijn laatste college, want die middag kwam hij om het leven door een botsing tussen twee sportvliegtuigjes. Verschrikkelijk. Volkskrant 24-10-07 Video AD

In zijn laatste college had hij het nog over “ stability and control” , over fouten, over testpiloten die vroeger gevaarlijke tests deden en vliegtuigen die neerstortten. Het dikke dictaat ligt voor me, wie maakt deze collegeserie af? Ik voel me aangeslagen.

Maar alles gaat vanzelf door. De zesdaagse in Amsterdam is begonnen en gisteravond reed ik mijn eerste populaire weer in Alkmaar. Ondanks het mindere gevoel ging het goed, ik won alle drie de onderdelen, de leidersrace, de puntenkoers en de afvalkoers. Ook al had ik macht over, het blijft opletten geblazen. Op de baan is de tactiek niet onbelangrijk en ligt opgesloten worden bij de afvalkoers altijd op de loer. In ieder geval geeft zo'n avond zelfvertrouwen en daar kan je niet genoeg van hebben, toch?