Met het opstaan voelde ik me nog redelijk, maar op de rollenbank wist ik hoe laat het was. Ik was leeg. Dus besloot ik dat gevoel maar te negeren en net te doen of ik op en top fit was.
Eerst moest ik de eerste serie Keirin 
rijden. Waar ik het wiel van Willy Kanis beter had kunnen kiezen koos ik voor het wiel van de derny. Willy Kanis kwam natuurlijk over me heen, maar dat uiteindelijk op de streep ook Adriene Snijder me nipt wist te kloppen was jammer. Nu was ik niet direct geplaatst voor de finale en moest ik de verliezerronde rijden. En ik had al zoveel energie over…
Ook deze verliezerronde verliep dramatisch en zo plaatste ik me helemaal niet voor de finale. Willy Kanis won deze met overmacht, Yvonne Hijgenaar werd 2e en Nina Kessler 3e . Het enige voordeel was dat ik nu iets meer tijd had om uit te rusten voor de puntenkoers die middag.
Tijdens de puntenkoers werd er echt gekoerst! Ik moest alle zeilen bijzetten met mijn lege benen. Marianne Vos liet zien wat ze waard is en won de race!
Hiermee eindigde het NK en kon ik eens overdenken wat het mij gebracht had. Een PR en 4e plek op de 500 meter, een scratch waar ik ‘alles of niets' speelde, een PR op de achtervolging, een geflopte Keirin en de puntenkoers een 15e plek! Met al die onwijs goede meiden die nu op de baan rijden denk ik dat tevreden mag zijn, ik heb mijzelf weer verbeterd en moet met deze stijgende lijn geduld hebben. Iets wat geldt voor het hele seizoen, ik voel me steeds iets sterker worden, maar wil natuurlijk het liefst gelijk de sterkste zijn!! Hahahaha, koppie erbij, niet teveel dromen en dus geduld hebben.