|
|||
Tour Cycliste Feminin International de L'Ardeche
|
17-09-07 |
||
Na drie dagen thuis te zijn geweest kon ik mijn tas weer inpakken voor de volgende reis naar Frankrijk. Samen met Catherine Hare, Emma Pooley, Rachel Heal en Julie O'Hagan vormden we het Rapha Condor mix team. Alle teams waren in sta-caravans geplaatst op een camping in de Ardeche. 's Ochtends kon er dus heerlijk in het zonnetje worden ontbeten en 's nachts werd je wakker gehouden door herrie makende egels. Stage 1: Mauves - Beauchastel De eerste nogal winderige dag werd een etappe gereden over 111km met 2 klimmen erin, waarvan 1 bergsprint. De start was vrij heftig aangezien de eerste sprint al na 5 km was, iedereen was gelijk wakker en als je niet had opgelet zat je meteen op een gat. Een beetje nerveus keek ik uit naar de eerste klim, mijn doel was er zolang mogelijk bijblijven. Voorin aan de klim beginnen en met een hoog been tempo mee omhoog. De eerste klim viel niet tegen, ik zakte iets terug, maar kwam in het peloton boven. In de afdaling merkte ik dat ik vrij makkelijk rensters kon inhalen en zo weer redelijk snel voorin zat. Vlak voordat de tweede klim begon haalde een motor het peloton links in. Op het moment dat hij me net voorbij was schoot zijn achterwiel de berm in en gleed hij onderuit! Met een vaart schoof hij op z'n zij verder en nam intussen een paar rensters mee, de vonken vlogen in het rond! Ik was begonnen met remmen, maar wist dat ik veel te hard ging. Tussen de motor en een gevallen renster was een klein gaatje en hoe ik ertussendoor ben gepiept weet ik niet, maar ik zat nog op mijn fiets en was de valpartij voorbij! Pfffffffffffffffffff, dat was door het oog van de naald. De verwondingen van de pechvogels waren gelukkig niet te ernstig.
Eenmaal weer op gang werd er geknokt voor de bergsprint. Zelf moest ik 1 km voor het eind lossen, samen met nog velen. Eenmaal boven zette we alles op alles om terug te komen. In een geweldige afdaling lukte het om weer aan te haken bij een grote groep en met deze groep konden we weer bij de voorsten aansluiten. Richting de finale was het vechten om voorin te blijven, ik eindigde als 17e ! Ik was super blij dat ik had kunnen volgen en zo'n uitslag was dan helemaal te gek! Mijn week was nu al goed. Stage 2: Vals les Bains I.T.T. Vandaag bestond uit twee delen, een bergtijdrit in de ochtend en nog een etappe in de middag. Met het verkennen van het parkoers schrok ik me rot! Van de ruim 9km was 4km heftig klimmen! Aiaiaiai, dat was pittig. Klimmer Emma Pooley zag het wel zitten, ze doet niets liever dan hard omhoog rijden. Ik eindigde met een verschil van 2.5 min als 82e. Emma Pooley liet maar 7 seconden liggen en werd 2e ! Stage 3: Vals les Bains - Cruas De middag etappe over 96km bevatte 3 bergsprints, waaronder 1 boven op een klim van 10km. Ik zag het een beetje somber in, maar dacht aan gisteren en mijn doel was om de eerste 2 bergsprinten te overleven. En dat is zowaar ook nog gelukt! In de weg omhoog zakte ik wel steeds weg, maar kon net aan de staart blijven hangen. Op de laatste lange klim moest ik het peloton laten gaan. Met 3 anderen kwamen we op we achterstand van 10min binnen, een 81e plek.
Stage 4: Cruas-Meysse - Privas De vorige dagen was het weer erg aangenaam geweest, maar vandaag sloeg nergens op. Hartje zomer, zon en 36 graden, zweten! De eerste 50km was vlak en moest dus te doen zijn. Daarna was het echter gedaan met het Hollandse feest, want er stonden nog 3 klimmen te wachten waaronder 2 van de 1e categorie! Na 50km was het alsof ik tegen een muur opreed, van 46km/u stond ik geparkeerd met 14km/u. De weg ging voor 8km steil omhoog met een percentage van bijna 10%. Even maakte ik me zorgen of het rubber van mijn banden niet aan het asfalt vast gesmolten was, kwam ik nog vooruit? Gelukkig is het franse publiek erg enthousiast en word je zo aangemoedigd dat ik op het ritme van “Allez filles” toch verder kon. In de afdaling kon ik bij een groep van 15 rensters aansluiten en eindigde we na 108km op een achterstand van 26min. Voor mij een 77e plek. Ik heb het weer gehaald!
Stage 5: Antraigues - Villeneuve de Berg De vermoeidheid was nu echt toegeslagen, gisteren had erg veel energie gekost. Vandaag was tijd voor de zwaarste etappe, vanaf de start een klim omhoog van de 2e categorie en vervolgens nog 2 klimmen van de 1e categorie. Mijn benen voelde als twee harde planken, halverwege de eerste klim moest ik de grote groep al laten gaan. Verder was het afzien en nog eens afzien, ik had niets meer. Met een achterstand van ruim een half uur kwam ik als 78e over de finish. Intussen waren er van de 110 gestarten nog maar 82 in de race.
Stage 6: Bourg Saint Andéol De laatste dag en dat was maar goed ook, gisteren was ik leeg en vandaag leger dan leeg. Een bijzondere ervaring om die grens tegen te komen, je wilt wel rijden, maar je benen doen het gewoon niet meer. Er moest een ronde van ruim 14 km 6x afgelegd worden, in dit rondje zat een steile klim van 3 km. Al snel lag ik weer op achterstand en werd er na 2 rondes uitgehaald, maar 61 rensters haalde de eindstreep. De broodmagere spaanse Maribel Moreno won het algemene klassement met een voorsprong van 6 seconden op Fabiana Luperini.
Deze zware klim meerdaagse was een geweldige ervaring. Het klimmen ging een stuk beter dan bij de Tour de Limousin en ik ben erg trots op de uitslag van de eerste dag. Ik heb veel kunnen leren van de ervaren dames zoals Emma Pooley en Rachel Heal, hun manier van voorbereiding en de plannen die ze hebben voor een etappe. De laatste 2 dagen was ik beduidend minder en speelde de vermoeidheid erg op. Mijn basis schiet daar nog te kort, die bouw je niet op in 1½ jaar. Maar de progressie zet door en daar gaat het om!
Website: Tour Cycliste Feminin International de L'Ardeche Foto's: Bruno Visentini |
|||
|
|
|||
|
|
|||