Leende, Kerkrade - Sibbe

Dinsdag 5 september stond de eerste etappe van de Euregio Ladies Tour op het programma,  een tijdrit over 12,2 kilometer in de omgeving van Leende. In Leende aangekomen waren we tot onze verrassing het enige echte clubteam tussen alle Tradeteams en nationale selecties, maar dat mocht de pret niet drukken. De omstandigheden waren goed, het was droog en er stond een licht windje. Na de ploegenpresentatie mocht Patricia als eerste van start van onze ploeg gevolgd door Linda, Lianne, Petra, Nicoline en Mieke. De tijdrit werd gewonnen door de Amerikaanse Kristin Armstrong, die toen nog niet wist dat ze op 20 september wereldkampioen tijdrijden zou worden, in een tijd van 16'12”. In een sterk deelnemers veld van 75 dames werd Mieke netjes 40 ste op 2'13" van Armstrong, Petra werd 54 ste en Patricia 55 ste   beide op 2'36”, Lianne werd 62 ste op 3'04”, Linda werd 67 ste op 3'25” en Nicoline werd 73 ste op 3'51”.

foto's van:Guido Müller, Luc Lodder en Bart Hazen

Etappe 2: Kerkrade-Sibbe

Woensdag 6 September stond de etappe Kerkrade-Sibbe op het programma. Een etappe over 94,5 kilometer met veel klimwerk, continu op en af, met o.a. de Eyserbosweg, 5 x Fromberg, 5 x een langere klim vanuit Voerendaal en tot slot de Sibbegrubbe.

De eerst kilometers was het dringen geblazen, iedereen wilde van voren zitten met de Eyserbosweg in het vooruitzicht. Na slechts 6,5 kilometer koers, waarvan ook nog een lange afdaling, aangekomen bij de Eyserbosweg brak het peloton direct in verschillende stukken. Petra kon zich goed handhaven in het eerste peloton. Voor Mieke kwam de Eyserbosweg duidelijk te vroeg en zij kwam in de tweede grote groep terecht. Patricia had de pech dat haar ketting opengesprongen was en moest op het steilste gedeelte van de Eyserbosweg van fiets wisselen. Eenmaal van fiets gewisseld kwam ze met de reservefiets ook nog ten val (gelukkig zonder ernstige gevolgen) maar ze moest hierdoor vroegtijdig de koers verlaten.

Lianne, Linda en ik, Nicoline, waren in een groep met 4 Chinezen en nog wat anderen terecht gekomen. Linda had de pech lek te rijden op het moment dat er geen volgwagens meer achter die groep reden, waardoor ze niet van wiel kon wisselen en haar fiets noodgedwongen in de bezemwagen moest plaatsen. Even later moest Lianne, zondag nog gevallen in Abbenbroek en daarom rijdend op een reservefiets, de groep ook laten gaan. Zij heeft knap zelf doorgereden en is alleen gefinisht. In de groep met Chinezen was het moeilijk communiceren. De chinezen begrepen niet hoe het beste kop over kop gereden kan worden om de snelheid erin te houden. Ze willen best op kop rijden maar dan rijden ze heel lang op kop totdat de snelheid zover terug gezakt is dat een andere chinees pas overneemt. Ikzelf had die dag erg last van de warmte, het was na de al die regen en kou van de laatste weken tegen de 30 graden in Limburg, en moest de groep op de Sibbegrubbe laten gaan.

Voorin de koers had Petra het ook zwaar zij moest op een gegeven moment de eerste groep laten gaan, maar finishte toch nog op een verdienstelijke 26 ste plaats. Mieke finishte op de 50 ste plaats. Nicoline werd 65 ste en Lianne 68 ste . Het was echter een zware domper dat de ploeg na de 2 de etappe al twee rensters kwijt was, en in beide gevallen door stomme pech. 

Nicoline vd Vaart

Etappe 3 Aken - Aken

Een etappe over 115,7 kilometer, vertrek van het bedrijfsterrein van sponsor Bombardier in Aken. Vertrek 11.00 uur. De ochtend begon wat klam met een waterig zonnetje, temperatuur rond de 20 graden. Best lekker fietsweertje voor begin september. Na de neutralisatie kregen we vrij direct een vrij lange klim voor onze kiezen die eindigde in een bergsprint op circa 25 kilometer na de neutralisatie. Diverse rensters onder wie Nicoline en Lianne konden het peloton niet volgen Na 45 km volgde een gevaarlijke afdaling. Ik ging als derde de afdaling in en reed omstreeks 5 meter achter Mirjam Melchers. Ik zag dat ze  de haarspeldbocht niet kon houden, waarschijnlijk door een lekke band. Ze tjoepte de weg af en belandde zo'n 4,5 meter lager in de volgende haarspelbocht. Ik zag haar zitten, niet wetende dat de gevolgen, bekkenbreuk, gebrokken heupbeen, gezichtswonden, 3 tanden er uit, zo ernstig zouden zijn. Al met al heel zielig voor haar.

Zoals altijd met koersen ging de wedstrijd door en volgde een bergsprint bij Monschau. Het weer werd slechter, het werd mistig en vervolgens begon het te regenen echt van die miezerige regen die bij dit gebied hoort. Het was wel oppassen, vooral die witte strepen worden spekglad, toch nog een lichte valpartij. Er werd volop gedemarreerd. Uiteindelijk reed Sandra Missbach omstreeks 25 km. voor de aankomst weg en is niet meer teruggepakt. Op kilometer 100 volgde de laatste bergsprint  op het Drielandenpunt bij Vaals, vervolgens meest dalend naar Aken. Er werd flink doorgetrokken vanaf Vaals naar Aken. In de laatste bocht, binnen 1 kilometer voor de finish, nog een valpartij, dat viel gelukkig allemaal wel mee. Sandra Missbach kwam als eerste over de finish in 3.09,27. Petra en ik eindigden op 27 seconden na Sandra Missbach op de respectievelijk 31 ste en 32 ste plek. Lianne kwam op achterstand alleen binnen en Nicoline volgde wat later samen met een renster van Odyssee.
Na de finish kwam weer regen opzetten, klein stukje uitfietsen en in de auto naar het hotel. Gerd en Jos hadden 's avonds het nodige poetswerk en Margreth prepareerde onze benen voor de volgende dag.
Het was, ondanks de valpartijen, met name die van Mirjam Melchers, een onwijs gave etappe.

Mieke vd Burg

foto's:wielerfoto's.web-log.nl

Etappe 4 Bilzen-Bilzen

De laatste dag van de Euregio Tour startte in Belgie, onderweg werd er weer flink gediscussieerd over hoe hoog, steil of smal de klimmetjes zouden zijn. Midden in Bilzen stond alles al klaar voor de start, de etappe bestond uit vier grote rondes om en door Bilzen en twee kleine rondes in Bilzen.

Binnen 300 meter van de start begon een kort, steil en vooral smal klimmetje. In eerste instantie gaf de organisatie aan dat de start geneutraliseerd zou zijn tot voorbij deze klim, echter een half uur voor de start veranderde de jury van gedachten en vonden ze het blijkbaar leuk om ons als gekken naar deze klim te zien sprinten!

Maar de Restore dames lieten het niet op zich zitten en zorgden dat ze bij de start vooraan stonden, dat scheelt al een hoop. Eenmaal uit de startblokken ging het hard, ook na de eerste klim werd er flink doorgetrokken. Nicoline probeerde nog alles om aan te kunnen klampen, maar de Euregio Tour was gewoon net een dag te lang. Knap dat ze tot zover is gekomen!

Om te zorgen dat ook na een mooie zonnige dag alle fietsen worden gepoetst had een boer zijn gierkraan open gezet en deze op het parcours gericht. Na 15 km reden we door een laag kippenstront (Mieke herkende de lucht ervan) en was het peloton in een keer bruin. Het was een heerlijk idee dat we daar nog 3 keer doorheen mochten rijden!

Na de heftige start ging het de tweede ronde iets rustiger, hierdoor wisten een paar weg te komen en ontstond een behoorlijke kopgroep. Tot mijn verbazing kon ik mij nog steeds handhaven in het peloton, door Mieke en Petra vooruit gebruld. Met het ingaan van de derde ronde werd het tempo weer opgevoerd, het gat met de kopgroep werd langzaam ingelopen. Helaas kreeg ik het te zwaar met deze versnelling, de vierde ronde nekte me en ik moest het peloton laten gaan. Gelukkig hadden meer rensters dat probleem en kon ik, na wat geworstel tussen de auto's en aanwijzingen van Rob, aansluiten bij een groep “afvallers”.

Mieke en Petra zaten intussen nog gesettled in het peloton, die twee krijg je er nog met geen 100 klimmen uit! Na 122 km kwam de finish heuvel op in zicht en konden we de Euregio Tour echt afsluiten. Petra scoorde in deze etappe een 22 e plek, Mieke de 40 e en Lianne de 49 e . In de einduitslag is Petra 26 e geworden, Mieke 35 e en Lianne laatste met de 57 e plek.

Lianne Wagtho