Met een zak zand achter mijn fiets aan sleurde ik mijzelf door de baan. Ik had vanavond niets te vertellen! Het programma was leuk met wel vier onderdelen (helaas voor mij 4 onderdelen te veel :-).

Het omnium begon met een scratch over 10 rondes, met weer een behoorlijke groep meiden startten we de race. Al snel reden we rijen dik en reed ik boven in de baan. Met nog drie rondes op het bord had ik er voor moeten gaan, maar op een of andere manier wilden mijn benen daar niet aan. Ik wachtte af en kon het zo wel vergeten. Amy Pieters nam wel de goede beslissing en ging er vandoor. Met iedereen erachteraan was ik hopeloos te laat en eindigde als 11e. Amy haalde als eerste de streep!

Met deze uitslag was de groep opgesplitst in twee groepen. De eerste 8 en de laatste 7 in een keirin tegen elkaar. Ik viel in de laatste groep en moest het daar opnemen tegen o.a. Elise van Hage, ook bij haar had de scratch niet meegezeten. Achter de derny zat ik in het tweede wiel, er gebeurde weinig totdat de derny 3 rondes voor het eind de baan verliet. Elise die achter de derny zat stuurde omhoog en al snel dook er iemand naar beneden. We vlogen erachter aan en met het ingaan van laatste ronde had ik alleen Elise nog voor me, in de laatste ronde wist ik haar nog in te halen en kon zo de keirin winnen.

De andere keirin werd gewonnen door Anouk Ligthart, waarbij ze op de voet werd gevolgd door Nina Kessler en Amy Pieters. Ook bij het volgende onderdeel, de sprint, maakten ze het elkaar behoorlijk moeilijk. De uitslag was echter hetzelfde, maar het was wel centimeters tellen!

Ik moest sprinten tegen Anneloes Stoelwinder en Sanne Bosman. Sanne vertelde me dat ze niet zo van sprintjes hield en Anneloes wilde er een korte sprint van maken. Het liep alleen wat anders. Sanne had er stiekem toch wel zin in, of wilde er graag vanaf zijn en ging er al in de eerste ronde vandoor! Anneloes zat direct in haar wiel en al snel kon ik ook aansluiten. Anneloes en ik wisten Sanne in te halen, maar nu moest ik Anneloes nog voorbij zien te komen! Ze maakte het me nog flink lastig en ik had ook maar een millimeter voorsprong op de streep. Hoezo ik kan geen lange sprint, Anneloes? :-)

Als afsluiting van de avond was er nog een afvalkoers. I.v.m. de tijd zou er elke ronde iemand afvallen. En als er elke ronde iemand af moeten vallen, dan gaat het tempo snel omhoog. Ik was er al snel klaar mee en viel als 7e af. Nina Kessler won de afvalkoers en daarmee ook het eindklassement!

Foto's: Rob Duin